فقط برای یک بار شمارهی آینده همهتان غافلگیر خواهید شد!
روزی که چاپ و تولید ماهنامهی خیمه در سال ۸۱ آغاز شد، بر آن بودیم تا یک کانال ارتباطی مکتوب بین هیئات مذهبی سراسر کشور ایجاد کنیم.
این کار در چند شماره با تابلوی «خیمه، اولین هیأت مکتب حسینی» ادامه یافت، اما به سئوالات و دغدغههای مهمی برخوردیم:
۱٫ نیروهای لازم و متخصص و آشنا به رسانه و مفاهیم مرتبط با امام حسین(ع)، عاشورا و هیأت در کجایند و چگونه تشویق به همکاری میشوند؟
۲٫ بودجه و منابع مالی که لازم است در اختیار این حرکت قرار گیرد، از چه راهی میبایست تأمین شود؟
۳٫ چگونه و با چه راهکاری باید در ارگانها و سازمانهایی که اینگونه کارها در شرح وظایفشان هست، ایجاد دغدغه و انگیزه کرد تا به یک حمایت عملی و مؤثر بپردازند؟
۴٫ از آنجا که این حرکت نیازمند یک گروه و هیأت علمی و نظریهپردازی بود، و یک حرکت ماندگار پژوهشی بسته به حل مسائل بنیادین و تئوریک است، آیا تا به حال چنین پژوهشهایی در این زمینهها و موضوعات، آن هم عمیق و اساسی صورت گرفته است؟
۵٫ اصولاً رسانهی آیینی کدام است؟ چه مؤلفههایی دارد؟ آیا میتوان تعریف جامع و کاربردی برای آن، آن هم در رسانهی مکتوب اینچنینی ارائه داد؟
۶٫ چاپ این ماهنامه با چه دیدگاهی میبایست ادامه پیدا کند؟ آیا مخاطبمحور باشد و از فضاهای ژورنالیستی و جاذبههای بصری بهره ببرد؟ آیا پیاممحور باشد و برای پند و اندرز و انتقاد و مبارزه با خرافات حرکت کند؟ آیا موضوعی را مد نظر خود قرار دهد و پیرامون آن بحث کند و احساس نماید که هرکسی به این موضوع علاقهمند بود، مخاطب مورد نظر ماهنامه است و آیا . . .
۷٫ اصولاً آیا صرف چاپ یک ماهنامه بدون یک حرکت چندرسانهای (صوتی تصویری، نشر، همایش، سایت و . . .) میتواند حتی ماهنامه را در درازمدت موفق و ماندگار قرار دهد؟
۸٫ سیستم توزیع را چه کنیم؟ این آسیب که در تمام کشور هیچگونه سیستم و سازمان توزیع محصولات فرهنگی و کانال ارتباطی مجموعههای مذهبی وجود ندارد را چه کنیم؟
۹٫ از آنجا که مجموعه مخاطبهای این ماهنامه هیچگاه شاهد مجلهای اینگونه با رویکرد اجتماعی، فرهنگی با نگرشی مشفقانه و گاه منتقدانه نبودهاند و در بسیاری از موارد با سعهی صدر با طرح اشخاص، چهرهها و روشهای رسانهای برخورد نکردهاند، چگونه میتوان از عکس سخنران یا مداح یا یک نقد یا یک آسیب استفاده کرد و دم زد؛ در حالی که در هر صورت عدهای کاسهی صبرشان لبریز میشود و الیالابد ماهنامه را بایکوت میکنند؟!
اینها بخشی از دغدغهها و مشکلاتی است که در این پنج ساله فراروی ما بود و خرسندیم که پس از یک دورهی پنج ساله، سیاستها و برنامههای پنج سالهی دوم را بر اساس راهاندازی مرکز مطالعات راهبردی خیمه با خروجیهای رسانهای مختلفی شاهد هستیم که از کولهبار تجربه و آزمون و خطاهای پنج سال گذشته بهره میبرد، و اینک در آستانهی ششمین سال انتشار ماهنامه، دل به دریا زدهایم، عزممان را جزم کرده و چشممان را بر تردیدها، مگرها، تهدیدها و تشویشها بستهایم تا برای یک بار بخشی از توان مرکز، همکاران اجرایی و دوستان تحریریه را که تمام انرژی خود را وقف خیمهی سیدالشهدا (ع) کردهاند، به محضر شما عزیزان هیأتی و دلسوزان عرصهی فرهنگ، متولیان و مسئولان فرهنگی، فرهیختگان و اندیشمندان تقدیم داشته و کاری متفاوت، فاخر و به اندازهی وسعمان در شأن ساحت مقدس مولایمان ارائه دهیم و البته بخشی از این تغییرات برای یک بار است؛ فقط برای یک بار! شمارهی آینده همهتان غافلگیر خواهید شد.
راستی عزاداری و سوگواری محرّمتان قبول درگاه حق . . .
